SABAHIN DİNGİNLİĞİNDE

 

Dün akşam dostlarla, bir köy lokantasında yedik içtik. Akşam içkili olmama karşın, saat 03de yatıp sabah, bir içsel dürtü ile 05:30 da kalktım. Ortalık aydınlanmaya yüz tutmuştu.

 

Az sonra, penceremden, doğu ufkunda güneşin kızıllığı kendini ele verdi. Yavaş, çok yavaş yükselen, kızıl-turuncu bir küre, dünyayı da içimi de ısıttı.

 

Farklı bir başlangıçtı güne, her zaman yapmadığım, yapamadığım bir başlangıç.

 

Yavaş yavaş doğan günü, uzun süre izledim. Sabahın o saatinde bile, günün sıcaklığını hissetmek mümkündü.

 

Günün ve güneşin sıcaklığını hissetmek, kendi başımalığı, yanımda bu görüntüyü, gündoğumunu, gündoğumunun hazzını, güzelliğini paylaşabileceğim birinin olmaması düşüncesini de beraberinde getirdi.

 

Bir tesadüf, dün gittiğim yerde de, günbatımını tarlalardan izlemiştim. Günbatımında da, aynı düşünceer, aynı hisler vardı içimde.

 

Yalnızdım. Güzellikleri ve duyumsayabildiklerimi paylaşabileceğim kimse yoktu etrafımda.

 

Sabah, gündoğumunu izledikten sonra, secret garden'i koyup, bilgisayarın başına çöktüm. Teslim etmem gerekenleri teslim etmiştim ama programımda daha kendi web sitemin tasarımı ve dedemin anıları, kendi firmamla ilgili sunum ve çeviri işleri duruyordu.

 

Bugün kendi web sitem üzerinde çalışmaya başladm. Umarım kısa sürede tamamlayıp yayına sokabilirim

 

Adım adım, kendi firmamı yeniden kurma yolunda ilerliyorum. Bir de, gönderdiğim dosyalardan olumlu sonuç gelirse, çok güzel olacak.

 

İçimde geleceğe, başarabileceğime, yeniden bir yaşam, dilediğim gibi bir yaşam kurabileceğime ilişkin  umutlar, bu haftanın başından beri tazelendi ve bugün iyice güçlendi.

 

Aslında, keşke her sabah, bu sabahki gibi kalkabilsem.

Ve, umarım yakında, sabah gündoğumunu, akşam günbatımını birlikte izleyebileceğim biri girer yaşamıma.

 

 

 

 

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazilmistir « Önceki - Sonraki »