Kendime Düşünceler

Garip bir günün ardından

 

Dün, farklı bir gündü, farklı ve garip, huzursuz bir gün.

 

Huzursuzluğum sabah kalkışımdan itibaren kendini hissettirdi ve geç saatlere kadar sürdü. Hiç bir işe yoğunlaşamadım. Hatta iç sıkıntısıyla bir ara, bir yere,

 

KENDİMDEN, YAPTIKLARIMDAN, YAŞADIKLARIMDAN, KENDİ İÇİMDE YA DA ÇEVREMDE YAŞADIKLARIMDAN SIKILDIM.
YAPABİLECEĞİM HALDE YAPAMADIKLARIMI DÜŞÜNMEKTEN, VE ADIM ATACAK BASAMAĞI BİR TÜRLÜ TUTTURAMAMAKTAN SIKILDIM. KENDİ ATALETİMDEN VE PARALİZE OLMUŞLUĞUMDAN SIKILDIM. CEBİM KAPALI, ORADAN İLETİŞİM KURAMIYORUM. MADDİ KOŞULLARDAN SIKILDIM. DÜN AKŞAM NURANLA KAPIŞTIK, FIRÇA YEDİM MADDİ KOŞULLARIMDAN DOLAYI SIKILDIM. HAFTA SONU IŞITAN'I ALMAM LAZIM, ÜSTELİK CUMA GÜNÜ DOĞUM GÜNÜM VE SON BİR KAÇ YILDIR, AKILDA KALACAK BİR ŞEYİM OLMADI O DOĞUM GÜNLERİMDEN VE BÜYÜK OLASILIKLA YİNE AYNI OLACAK (HATTA IŞITAN'I ALMAYA GİDEBİLİRSEM DÖNÜŞ YOLUNDA GEÇECEK) ONA SIKILDIM. DÜŞLERİMİN DÜŞÜNCELERİMİN GERÇEKLEŞMEMESİNE SIKILDIM.
SEVDİKLERİMİN YANIMDA OLMAMASINA YANIMDA HİSSETMEKTEN ÖTEYE ULAŞAMAMAKTAN SIKILDIM.
İNSAN İÇİNDE İNSANA HASRET YAŞAMAKTAN SIKILDIM.
BULUNDUĞUM ORTAMIN BOĞUCULUĞUNDAN AMA BU ORTAMDAN ÇIKAMAMAKTAN SIKILDIM.

 

yazdım. Sonra gün içerisinde, saat 16:00 civarı, sanırım az geçe, sıkıntım arttı, durup dururken, bir arkadaşımın sevgilisiyle çektirdiği fotoğrafını buldum, uzun uzun baktım ve sildim.

 

Akşam, hatta gelen bir arkadaşım, fotoğrafına baktığım kişinin, intihar haberini verdi. İlk tepkim, zamanını sormak oldu. Saat yaklaşık olarak, benim fotoğrafı sildiğim saate denkti.  

 

Yine dün, bir şey daha yaşadım, eski sevgilim, aşkım hatta geldi. Gelir gelmez de, çevrimdışı oldu. Böyle yapmasına hem üzüldüm hem kızdım, benimle konuşmak dahi istememesi kııcıydı da benim için.

 

O an, çok samimi bir arkadaşıma, bir mesaj attım msnden;

 

"Ya, az önce hatta geldi ve hemen çevrimdışı oldu, hatta görürgörmez, beynimde inanılmaz bir kan basıncı karıncalanma, gırtlağımda düğümlenme, bütün bedenimi ama özellikle başımı saran bir alev ve taşikardi gibi bir çarpıntı, midemde de kasılma, sen yorumla..."

 

Sonra, bir mail attım arkadaşıma, "neden hatta geldiğinde çevrimdışı oluyorsun ? Bu kırıcı ve üzücü" diye. Çevrimiçi oldu ve benimle konuştu. Bir süre konuştuktan sonra, sustuk.

 

Daha önce, o hatta olduğu sürece, bilgisayarın başında çakılı kalırdım. En acil işleri bile erteler, yerimden kımıldamazdım.

 

Ama dün, ilk kez, "söyleyecek bir şeyin yoksa ben hattan çıkıyorum" dedim ve hem hattı kapadım, hem evden çıktım, dolaştım. 19 Nisan'dı.

 

Yorum yapmıyorum.

 
 

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazilmistir
« Önceki - Sonraki »