Duygu Taşımı

İçinizdeki kıpırtıyı duyumsadığınızda, yeni bir dünyaya adım atmışsınızdır, bir anlamda iki kişilik bir dünyadır, sadece kendi içinizde bile yaşasanız, hele, duygularınızın bir şekilde karşılık bulduğunu, en azından benzer bir yaklaşımı hissettiğinizde, bu sizde yeni coşkular yaratır.

Sevgiyi duyumsamak, birbiri ile çelişen iki tepki geliştirir içinizde.

Biri sevdiğinizi kendinize saklamaktır, bir anlamda, "sadece kendinize tutmanın sihrini yaşamak" istersiniz. O sizindir. Hiseder, tadını çıkarırsınız kendi içinizde.

Diğeri, duyduğunuz coşkuyu yakın hissettiklerinizle paylaşmaktır. Çünkü sevginiz ve sevdiğiniz, gururunuzdur, varlığı size mutluluk ve coşku vermektedir. Kolay zaptedilemez bu coşku. Ve arkadaşlarınız, paylaşmak istediğiniz arkadaşlarınız, son bir yılınıza, sevinçlerinize, kaygılarınıza, sorunlarınıza, sıkıntılarınıza tanık olmuş, paylaşmış, destek vermiş insanlarsa, zor anlarınızda, günde bilmemkaç kez arayıp ya da gelip destek olmuşlarsa ve onlardan başka paylaşacak kimseniz yoksa.

Bazen dışavurum hakimken, bazen saklamak geçirir eline egemenliği. Kişiliğiniz, yetiştiriliş tarzınız, yaşama bakış açınız ve daha pek çok etken tavrınızda rol oynar.

Bazen siz dışa vurmak isterken, sevdiğiniz gizlemek ister ya da temkinli olmaktan yanadır, koşulları, konumu ya da duyguları veya ilişki ve iletişimin kendi iç dinamikleri gereği.

Duygu taşımına hakim olamazsanız, farklı sorunlarla da karşılaşabilirsiniz. Hoşgörülemediği noktada kırılmayı, üzülmeyi de, ilişki ve iletişimin, yaşamın bir parçası olarak sevincinize coşkunuza katık edersiniz. Belki bir özür dileme farkettirir, aslında yeterli olmayacağını düşünseniz de.

Sevginin ve duyumsananların coşkusu, sevilenin varlığının yarattığı duygusal taşım, ve sevilene bakışınız baskın gelmişse ...

Af dilmeyi bilmek de gerek ... Affeder mi acaba ?