Yaşamımızı kendi düşüncelerimizle yönlendiriyoruz. Neyi düşünür, nasıl bir sonuç beklersek, çoğunlukla onu görüyor, onu yaşıyoruz.

Sonrası, ben dediydim, ben biliyordum zaten, ben şansız biriyim ... gibi yakınmalar.

Oysa, "Evet bu iş olacak, olumlu sonuçlanacak, başaracağım, ben yapabilirim ..." v.b. yaklaşımı, aksine, bize çok fazla şey kazandırıyor. Herşeyden önce, yaşama daha olumlu gözle bakıyoruz.

Yaşadığım sevda ilişkisinde, neden yitirdiğimi neden terkedildiğimi sorgularken, aslında içimde sürekli, daha önceleri var olmayan bir yitirme korkusunun "Ya beni terkederse" düşüncesinin olduğunu farkettim. Alamadığım veya kabul edilmediğim işlerde de, geriye dönük olarak yaptığım bir değerlendirmede, benzer bir şekilde, "Bu işi almam zor, beni bu işe kabul etmeme olasılıkları yüksek, değer bulurlar mı ?..." v.b. olumsuz düşüncelerin hakim olduğunu farkettim.

Buydu benim şu an içinde bulunduğum sıkıntının ana nedeni. Buydu bunca ezilmiş hissetmemin, çok istediğim işleri alamamanın, ya da farklı açılardan duvara toslamalarımın nedeni.

Madem ki, bu duruma gelmemin sorumlusu kendimdim, kendi düşüncelerimdi, bunu değiştirmek de benim elimde. Kendimi, düşüncelerimi, beklentilerimi, bakış açımı değiştirdiğimde, kaybetmek yerine kazanmaya, başarısızlık yerine başarıya, başkalarından iş istemek yerine, o kişilerin iş tekliflerini kabul veya reddedecek düzeye gelebilirim.

O halde, kendi düşüncelerimi ve bakış açımı değiştirmekle başlamalıyım işe. Sanırım yaşam koçumun da, yaşamın da benden istediği ve beklediği bu !

Üstelik, yaşam da, yaşam koçum da, çevremdeki pek ço insan da var olan potansiyelimin farkında ve bunu kullanmam gerektiğini hatırlatıyorlar.

Benim de içten içe bildiğim, değerli olduğum, başarabileceğim, sevilen, beğenilen bir insan olduğum, pek çok insanda var olmayan özelliklere sahip olduğum gerçeğini, bana anlatmaya çalışıyorlar, ya da daha doğru bir ifadeyle, bilinçli olarak farketmemi sağlamaya.

Ben de gereken çabayı göstermeliyim. Haydi yeni yaşama !!!