Kendime Düşünceler

Ahşabı Oymak

 

Bir tahta parçasını, bir takozu, bir ağaç kabuğunu oymak, biçimlendirmek ortaya özgün bir şey çıkarmak, keyifli bir uğraştır.

 

Parçayı elinize aldığınızda, ne yapacağınıza karar vermemiş olsanız da, parça size, yeni çağrışımlar getirerek yol gösterir. Adım adım, parçayı şekillendirirsiniz, şurasını biraz oyayım, buradan biraz keseyim, şuraya bir eğrilik, tatlı bir meyil vereyim dersiniz. İlerledikçe ortaya bir şekil çıkar, şekillendikçe, çıkan şeklin ayrıntıları üzerinde oynarsınız. Sonunda, tamam artık dediğinizde, zımpara ile son düzeltmeleri yaparsınız.

 

Bazen de, ne yapmak istediğinize karar verir, ince ince planlayarak başlarsınız oymaya.

 

Yaşam bir anlamda, ahşap oymacılığına benzer. Her adımda biraz daha netleşen, biçimlenen bir parça gibi, kendi ellerinizle biçimlendirirsiniz. İster planlı, ister çağrışımla doğaçlama, nasıl başlar nasıl devam ederseniz edin.

 

Ahşap oymacılığında, geriye dönüş yoktur, bir yeri yanlış biçimlendirirseniz, o yanlışı düzelmek zordur, ancak, gözü daha az rahatsız edecek hale getirebilirsiniz. Bazen de, o yanlış, daha farklı bir biçim elde etmenize ve başlangıçtakinden daha güzel bir şekil oluşturmanıza yol açar.

 

Bu nedenle, yaşamı da, ahşabı oymayı da iyi planlamak, dikkatli olmak gerekir. Ortaya çıkan her ne ise, size mutluluk ve keyif vermeli, içinize sinmelidir.

 

Önümde yeni bir parça (ya da yeni bir dönem) var. Kısmen planlı, kısmen doğaçlamaya bırakarak şekillendireceğim. Bunu tamamlayabilmek için çok fazla zamanım olmadığını biliyorum, çünkü bu parçayı bitirmeden, bir diğerine, asıl oyup biimlendirmem gereken ana parçaya geçemeyeceğim. Ana parçanın da bir özelliği var, gereğinden uzun beklediğinde sertleşiyor ve biçimlendirmek zorlaşıyor. O nedenle, hızlı hareket etmem gerekiyor.

 

Parça beni bekliyor ben oturmuş burada yazı yazıyorum. Haydi, oymaya başlayayım ben.

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazilmistir
« Önceki - Sonraki »