Bir şiir perisi, kanatlanını dokundurdu yüreğime. Bir sürprizdi, beklenmedik bir anda, yudumladığım çaya eşlik eden bir şiiriyle. Çok tanıdık, çok sıcak, çok içten. Richard Bach'ın kitaplarında...
Vangelis'in Conquest of Paradise'ını dinliyorum. Müzik, giderek yükselen bir tempoda kulaklarımda. Her notada, bir bilinmeyene, bir hedefe ulaşma hevesi, dalgaların ve rüzgarın hızı, derinlemesine...
Dinlediğimiz parçaların o anki ya da o dönemki ruh halimizi yansıttığını düşünüyorum. Son zamanlarda dinlemekte olduğum, "Neredesin Firuze - Ya evde yoksan" parçasını,...
Bir tahta parçasını, bir takozu, bir ağaç kabuğunu oymak, biçimlendirmek ortaya özgün bir şey çıkarmak, keyifli bir uğraştır. Parçayı elinize aldığınızda, ne yapacağınıza karar...
İşte o an. Bin yılın bir özel anı. Yazmak için bu anı bekledim bugün. Özellikle bekledim. Çünkü başka bu an olmayacak, şu an yaşayanlardan...
Az önce dışarı çıktım. Genellikle gitmediğim, az bildiğim sokaklardan indim kent meydanına. Orada durmadım, yine yolu uzatarak dolaştım ve tepeye gittim. Tepedeki çamlara baktım...
Bana esmeyi anlat Esip geçmeyi anlatAnlat ki çözülsün dilim Ben rüzgarım demeliyimRüzgarı anlat bana Senin gibi esmeliyim Leman Sam...
Zaman zaman çevremizdeki insanların, yakınlarımızın, dostlarımızın, arkadaş-larımızın, sevgililerimizin bize ilişkin gözlemleri, kendi göremediklerimizi, ya da en azından o an ve o koşullar altında göremediklerimizi...
İnsan zaman zaman, yaşamın getirdiği olumsuzluklarla karşılaşır. Günlük yaşamın akışı içerisinde, bunları taşır. Bazı anlarda bu yük fazla gelmeye başlar, taşıyamaz olur, omuzları tartmaz...
Eşlerin, sevgililerin ya da biraradalığı, birlikteliği yaşayanların, birbirlerinden uzakta oldukları dönemler ya da koşullar altında, görmeseler de hissedebilmeleri, bir arada olup birbirlerini hissedememeleri ile...
Kulaklarımda Nigel Kennedy'nin müziği, yaşamı düşünüyorum. İnsan bazen, geçmişe döner, tıpkı yitirdiği bir şeyi veya misinası kopup dağılan kolyenin boncuklarını arar gibi, geçmişinde bir...
Eski bir arkadaşım bir gün bana mesaj çekti "Aynı yalnız ruhlar değilmiydik, neden birbirimize dokunamadık". Bir yıla yakın süren bir birlikteliğin sona erişinden aylar...
Yaşamımızı kendi düşüncelerimizle yönlendiriyoruz. Neyi düşünür, nasıl bir sonuç beklersek, çoğunlukla onu görüyor, onu yaşıyoruz. Sonrası, ben dediydim, ben biliyordum zaten, ben şansız biriyim...
Resim yapmayı, özellikle doğaçlama bir şeyler çiziktirmeyi zaten çocukluğumdam beri seviyorum. Sanırım biraz da bu nedenle, yaşamı, silgi kullanma olanağı olmadan çizmeye ve renklendirmeye...